Hoe kan je omgaan met negatieve gedachten?

Ik ben zelf geen positieve denker van nature. Als er te piekeren valt, was ik er in het verleden als de kippen bij. Alles wat mis kon gaan en mijn mogelijke reacties daarop passeerden de revue in mij hoofd. Achteraf bleek van al die verhalen samen zo’n 5% effectief te gebeuren. En die 5% was dan meestal nog het minst erge.

En ook nu komt het nog wel eens voor hoor. Het verschil met vroeger is dat ik het weet te herkennen en dat ik er daarna voor kies om die gedachten om te buigen. Zo moest ik vorige week mijn dochter tijdens mijn lunchpauze gaan ophalen en terug wegbrengen. Ik had 75 minuten om die klus te klaren. In de spits duurt de trip heen en terug een uur, zonder gebabbel op de tussenstops. Vooraf was ik me dus druk aan het maken. Of ik het wel ging halen. Wanneer ik dan moest eten. Dat ik echt niet te lang kon blijven hangen op de tussenstop. En zo zijn er nog heel wat dingen door mijn hoofd geschoten. Uiteindelijk heb ik besloten om enkel nog te denken aan het wel lukken van het plan. En al maar goed want op een uur was het in orde.

Ik ben me heel bewust van mijn gedachten en ben er dus ook snel bij om ze een andere richting uit te sturen. Dat lijkt moeilijk, maar eigenlijk komt het er gewoon op neer dat je met jezelf afspreekt dat je zo veel mogelijk positief gaat denken, in het nu gaat denken en reëel gaat denken.

Als er één ding is dat ik geleerd heb, is het dat je negatieve gedachten vaker niet dan wel uitkomen. Ik herinner me dat ik als kind altijd een smoesje klaar had als ik iets ging doen dat niet mocht. Ik ging er vanuit dat ik betrapt ging worden en had al een uitleg klaar voor moest dat zo zijn. Eerlijk gezegd kan ik me geen enkel moment herinneren waarop ik dat smoesje ook effectief nodig gehad heb. Die zullen er wel geweest zijn, daar niet van, maar dat gaat niet elke keer geweest zijn en waarschijnlijk geen eens de helft van de keren.
Een ander voorbeeld: hoe vaak heb jij vooraf een gesprek ingeoefend? En hoe vaak is dat gesprek effectief op die manier verlopen? Juist ja. Hetzelfde met die negatieve gedachten.

Ik doe enorm mijn best om mij niet druk te maken over iets dat pas binnen een paar dagen gaat gebeuren. Dat vind ik op dit moment nog niet altijd even gemakkelijk, maar ook hier ben ik er weer heel bewust mee bezig. Als ik merk dat ik pieker over een activiteit voor overmorgen zeg ik letterlijk tegen mezelf dat ik me daar pas druk over mag maken als het moment daar is. Het heeft echt geen enkel nut om je dagen op voorhand zorgen te maken of jezelf stress te bezorgen. Dus probeer ik mezelf ervan te overtuigen dat ik het op het moment zelf wel zal zien en dat ik het voor de rest los moet laten. Wat niet gemakkelijk is voor een controlefreak als ik.

Negatieve gedachten hebben de neiging om groter en groter te worden tot ze soms niet meer realistisch zijn. Als je ze hebt, probeer dan vanop afstand naar je gedachten te kijken en jezelf af te vragen of het wel kan. Of er echt een reële kans bestaat dat dat gaat gebeuren. Is het antwoord nee, gooi die gedachten dan onmiddellijk de vuilbak in.

Dat laatste kan je trouwens letterlijk doen door ze op te schrijven en in de vuilbak te gooien. Door het opschrijven alleen al ga je er anders naar kijken. Je kan het meer vanop een afstandje gade slaan en observeren wat maakt dat je ze beter kan relativeren. Het weggooien is symbolisch, maar kan in de praktijk wel werken.

Ik denk niet dat het realistisch is om nooit meer negatief te denken, maar door er bewust mee om te gaan en wat meer in het hier en nu te leven, kan je ze wel beperken.

Heb jij nog tips om negatieve gedachten om te buigen?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *